No to idę!

Udało się mamo! Tyle czasu się męczyliście z dziadkami, aż w końcu się odważyłam. Na dzień przed imprezą z okazji swoich pierwszych urodzin. Widziałam jak ty i tata byliście zachwyceni. Nie wiedziałam, że moje pierwsze kroki to takie wielkie wydarzenie. Robiliście tyle zdjęć, a Tata i ciocia nagrali nawet film! Fajnie, że się tak cieszycie z moich sukcesów. Uwierzcie mi- ja też się cieszę. Nareszcie mogę poznawać świat sama! Samiuteńka!

Wiem, ze nasze spacery trwają teraz znacznie dłużej, bo zatrzymuję się przy ładnych kamyczkach, listkach i kwiatach, a Tobie mamo ciężko prowadzić spacerówkę i mnie jednocześnie, ale zrozum- tyle czasu marzyłam, żeby tego wszystkiego dotknąć, powąchać, że teraz nie mogę się powstrzymać. Więc idę. I wącham, biorę  do ręki i oglądam, a Ty cierpliwie czekasz. Tylko czasem próbujesz mi tłumaczyć, że nam się spieszy. Ale do czego? Jestem przewinięta i najedzona, nie wiem po cóż innego trzeba tak gonić.

Czasem jeszcze się wywracam, ale już coraz rzadziej. I mniej efektownie. Nauczyłam się pięknie upadać na pupę, bo tak jakoś najmniej boli, no i najszybciej mogę się podnieść, żeby iść dalej. Nie martw się mamo, niedługo opanuję przemieszczanie się do perfekcji.

To całe chodzenie strasznie mnie męczy. Moje nogi są jakieś takie małe w porównaniu z Twoimi i taty. Nie umiem jeszcze robić takich wielkich kroków jak Wy, ale staram się robić szybko kilka małych, żeby za Wami nadążyć. W sumie czasem Wy nie nadążacie za mną. Muszę popracować nad tempem

A wiesz mamo, co w tym całym chodzeniu jest najlepsze? Że w każdej chwili, jak tylko jesteś gdzieś niedaleko, mogę podejść do Ciebie,żeby się przytulić. Albo posiedzieć chwilę z Tobą, bo pewnie smutno Ci samej przy tym komputerze. Mówisz. że piszesz. O mnie? Ojej, muszę to przeczytać, w końcu mam tu coś do powiedzenia, prawda? Pomogę Ci, razem uwiniemy się raz, dwa!

*Zdjęcia pochodzą z mojego archiwum i ze strony https://pixabay.com/

 

You may also like

14 komentarzy

  1. Fajne spojrzenie na pierwsze kroki od strony dziecka. A za tymi malutkimi nóżkami z czasem nie będziesz mogła nadążyć. I świat oglądany przez stojącego malucha jest widziany z zupełnie innej perspektywy. To musi być super.

    1. Powiem Ci, że też swojego czasu przygladalam się innym dzieciom. Ale swojego sobie nie wyobrażałam a teraz nie mogę się napatrzec ☺

  2. Niedługo nas to czeka Na razie są kroczki przy poręczy łóżeczka, także niebawem będziemy też kręcić filmy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *